نوجوانی دوره ای از زندگی است که نخستین تجارب زندگی در حساس ترین دوران رشد انسان رخ می دهد،آینده نگری، انقلابی گری و شورش، عشق، رابطه جنسی، تحصیل و شغل آینده وتثبیت هویت، همه در این دوران شکل می گیرند.

شاید از همین روست که توجه به روانشناسی نوجوانی در دهه های گذشته از اهمیت بیشتری، به ویژه در کشورهایی که جمعیت جوان آنها رو به افزایش بوده، یافته است.

در ایران براساس آمار رسمی نوجوانان حدود سی درصد از کل جمعیت جوان کشور را تشکیل می دهند.

این درحالی است که به نسبت این جمعیت نه تنها متخصصان روانشناسی بالینی و مشاوره کافی وجود ندارد بلکه هنوز جایگاه و نقش آنان در فرایند بهداشت روانی نوجوانان به خوبی روشن نشده است.

در این نوشتار به مرور برخی از مفاهیم روانشناسی نوجوانان می پردازيم:

اين كه يك كودك چقدر تربيت پذير باشد، در درجه اول بستگي به اين دارد كه احساس كند چقدر مورد محبت قرار دارد و چقدر به عنوان يك انسان و عضو خانواده او را به حساب مي آورند.

تربيت، جزئي لاينفك ازهركاري است كه براي كودك و با كودك انجام مي دهيم. زماني وظيفه مادري را با تغذيه شيرمادر و شروع تدريجي غذاي كمكي و از شيرگرفتن به انجام رسانيده ايد ، اينك نوبت انجام سايرجنبه هاي مادري است. چنانچه وظايف مادري را تا به حال خوب به انجام رسانيده باشيد اينك نيز در حال تربيت كودك خود در موقعيت مطلوب هستيد....

مهم‌ترين اصلي كه به برقراري رابطه انساني ميان شما و فرزندانتان كمك مي‌كند، اصل صداقت يا صادق بودن در گفتار و رفتار است.

فرزندان به سهولت به ميزان صداقت شما پي مي‌برند و ميزان اعتماد خود را به شما، بر حسب آن تنظيم مي‌كنند. نوجوانان به خوبي متوجه رفتارهاي صادقانه يا رفتارهاي رياكارانه بزرگ‌ترها هستند و با كمال خلوص در جاي خودش به آنها تذكر مي‌دهند. اعمال ما، چه بخواهيم و چه نخواهيم، زيرنظر فرزندان ماست و از سوي آنان مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد.